Η αποτυχία στην ΑΕΚ πρέπει να πληρώνεται!

Η φετινή ΑΕΚ φαίνεται άρρωστη. Φαίνεται σαν ένας οργανισμός που εξωτερικά είναι υγιής, αλλά μέσα του νοσεί. Για χρόνια, είχε τρία μεγάλα ζητήματα, από τα οποία δύο αντιμετώπισε και το ένα απαιτεί συνεχόμενη μάχη.

Γράφει ο Μανώλης Δασκαλάκης: 

Το βασικό ζήτημα που έλυσε ήταν το γηπεδικό. Το στολίδι της την ανέβασε σε άλλο επίπεδο, εκεί που μόνο τα μεγάλα ευρωπαϊκά clubs βρίσκονται. Το καλύτερο γήπεδο στην Ελλάδα, που το ζηλεύουν σε όλα τα μήκη και πλάτη της Ευρώπης, καθώς κουβαλά ιστορία, design και εργονομία.

Το δεύτερο ζήτημα ήταν τα χρέη, τα οποία με τεράστιο κόστος για τον εγωισμό του κόσμου της, πληρώθηκαν. Με αίμα, αλλά πληρώθηκαν.

Το τρίτο ζήτημα είναι το σύστημα, με το οποίο η ΑΕΚ ανέκαθεν ήταν αντιμέτωπη. Όσο κι αν διατείνονται κάποιοι, είναι εκείνοι που το καθοδηγούν, τόσο στο Νότο όσο και στο Βορρά. Η ΑΕΚ βρίσκεται πάντα στη μέση ενός κυκλώνα παραλογισμού, αφού αυτό το σύστημα όχι μόνο τη βάζει απέναντι, αλλά παρουσιάζει και την πραγματικότητα όπως εκείνο βολεύεται (βλέπε 2018). Αυτό είναι κάτι που ολόκληρος ο οργανισμός έχει μάθει να ζει με αυτό.

Τα βασικά λοιπόν έχουν γίνει. Μετά το 2022, όταν μπήκε στο νέο γήπεδο, άνοιξε μια άλλη πορεία, ένας άλλος δρόμος που θα την ανέβαζε σκαλιά. Κάνει το νταμπλ και όλα φαίνονται να έχουν πάρει το δρόμο τους. Την επόμενη χρονιά, χάνει μόνη της ένα πρωτάθλημα που, όσο και να ξαναδεί κανείς τι έγινε, δεν πιστεύει την εξέλιξη του. Η αλήθεια είναι πως, σε σχέση με την πρώτη χρονιά, ενώ θα έπρεπε να υπάρχει καλύτερο ποδόσφαιρο, περισσότεροι αυτοματισμοί και δυνάμεις, όλα έδειχναν χειρότερα.

Την τρίτη χρονιά, και ενώ δεν υπάρχουν ευρωπαϊκές υποχρεώσεις μετά την τραγική εξέλιξη με μια ομάδα ονόματι “ΝΟΑ”, θα περίμενε κανείς την ΑΕΚ γεμάτη δυνάμεις και έτοιμη να χτίσει αυτοπεποίθηση. Αντί αυτού, τα αποδυτήρια ήταν σε κακή κατάσταση, ο προπονητής έχασε τον έλεγχο, το προπονητικό τιμ δυσκολευόταν να κρατήσει τους παίκτες σε φόρμα και η διοίκηση ήταν παγωμένη, παρακολουθώντας τις εξελίξεις και αδυνατώντας να τις προλάβει.

Η ΑΕΚ δεν έχει πλέον την πολυτέλεια να χάνει μόνη της. Όλα έχουν φτιαχτεί και η ομάδα δεν είναι πλέον ο οργανισμός που ήταν πριν από δέκα χρόνια. Έχει ανέβει επίπεδο και αυτό πρέπει να μπει στο μυαλό όλων. Κανείς δεν είναι αναντικατάστατος, και όποιος δεν είναι ικανός να φέρει τα βασικά πρέπει να παραχωρεί τη θέση του σε άλλον. Πριν από δέκα χρόνια, θα έλεγε κανείς πως αν έκανε νταμπλ, θα ήταν άθλος, και θα μπορούσαν να δοθούν δεύτερη, τρίτη και τέταρτη ευκαιρία. Τώρα, όμως, οι διαχειριστές έχουν όλα τα εργαλεία στα χέρια τους.