Blog: Όλα όσα είδαμε στη Κύπρο

O Ερρίκος Σουλολλάρι σχολιάζει την χθεσινή εικόνα της ΑΕΚ στη Κύπρο

Η μάχη της ΑΕΚ στην Κύπρο και το 2-2

Η ΑΕΚ του Μάρκο Νίκολιτς έδωσε χθες τη μάχη της στην Κύπρο, με στόχο το θετικό αποτέλεσμα ενόψει του επαναληπτικού στη Νέα Φιλαδέλφεια. Το σκορ έληξε 2-2, ένα αποτέλεσμα που θεωρείται καλό και κρατά την Ένωση ακόμη ως το φαβορί για την πρόκριση. Ωστόσο, όποιος είδε τον αγώνα διαπίστωσε πως η ΑΕΚ σπατάλησε μια τεράστια ευκαιρία να «κλειδώσει» την πρόκριση, καθώς προηγήθηκε με 0-2 στα πρώτα 15 λεπτά του παιχνιδιού, παίζοντας εξαιρετικά.

Μετά το δεύτερο γκολ του Ρέλβας, το γήπεδο «έγερνε» προς τους κιτρινόμαυρους και η εικόνα έδειχνε πως η ΑΕΚ πήγαινε και για τρίτο τέρμα.

Η χαμένη ευκαιρία για το 0-3

Η Ένωση έφτασε πολύ κοντά στο 0-3, αλλά ο Πιερό, για ακόμη ένα ματς, δεν κατάφερε να σκοράρει. Είναι μεγάλο πρόβλημα για μια ομάδα σαν την ΑΕΚ οι επιθετικοί της να έχουν σχεδόν πέντε μήνες χωρίς γκολ. Όσο προχωράμε στα προκριματικά, τόσο μεγαλώνει η επιτακτική ανάγκη για έναν φορ–killer.

Η επιλογή του Γιόβιτς, όπως έχω γράψει, είναι εξαιρετική περίπτωση, αλλά η ΑΕΚ καίγεται για γκολ τώρα. Μακάρι να αγωνιστεί την Πέμπτη και να ανοίξει λογαριασμό.

Δύο πρόσωπα μέσα σε ένα ματς

Η ΑΕΚ παρουσίασε δύο πρόσωπα: αυτό του πρώτου 20λεπτου και αυτό της κατάρρευσης. Ακριβώς ό,τι είδαμε και στα περσινά play-off. Νομίζαμε ότι αυτή η εικόνα, με τον Νίκολιτς στον πάγκο, ανήκε στο παρελθόν. Αμ δε! Τα ψυχολογικά των παικτών παραμένουν.

Αυτό που είδαμε χθες ήταν καθαρά θέμα συγκέντρωσης και ψυχολογίας. Επί Αλμέιδα, τα τελευταία δύο χρόνια, οι παίκτες είχαν μάθει μόνο να επιτίθενται, χωρίς καθαρό μυαλό και διαχείριση του ματς. Το μόνο μέλημά τους ήταν να σκοράρουν και να μεταφέρουν τη μπάλα μπροστά, γι’ αυτό και η άμυνα συχνά βρισκόταν στο κέντρο. Και όταν ερχόταν το μοιραίο γκολ – συνήθως από ατομικό λάθος – αντί για αντίδραση βλέπαμε κατάρρευση.

Θυμάμαι χαρακτηριστικά το ματς κόντρα στον Παναθηναϊκό στο ΟΑΚΑ, όπου, ενώ τους είχαμε μονότερμα, μόλις δεχτήκαμε το πρώτο γκολ, μέσα σε λίγα λεπτά ήρθε το 3-0 και απλώς κοιτούσαμε την ώρα να τελειώσει το ματς. Περασμένα ναι, ξεχασμένα όχι, γιατί ακόμη κουβαλάμε ψυχολογικά από την περσινή καταστροφική χρονιά.

Η αναγκαιότητα του γκολ στη ρεβάνς

Θυμάμαι πως πέρσι τέτοια εποχή γράφαμε ότι η ΑΕΚ, στις 14 Αυγούστου κόντρα στη Νόα, έπρεπε να πετύχει δύο γκολ. Έλεγα ότι το πρώτο θα το έβαζε ο κόσμος και τα υπόλοιπα η ομάδα. Δεν χωρούσε στο μυαλό μου πως αυτή η ομάδα, με αυτούς τους παίκτες, δεν θα περνούσε. Το ίδιο γράφω και σήμερα, που έχουμε τρεις επιθετικούς: Ζίνι, Πιερό, Γιόβιτς.

Δεν μπορώ να φανταστώ την ΑΕΚ να μην μπορεί να σκοράρει τουλάχιστον ένα γκολ στη Νέα Φιλαδέλφεια και να αποκλείεται από τους Κύπριους. Βέβαια, οι αντίπαλοι ήταν σαφώς καλύτεροι από τους Ισραηλινούς, γι’ αυτό και υπάρχει ανησυχία ενόψει της ρεβάνς. Η ομάδα πρέπει να μπει απόλυτα συγκεντρωμένη στο γήπεδο!

Απογοήτευση στα άκρα και στο κέντρο

Στα χθεσινά, δεν υπάρχουν πολλά θετικά να πούμε. Τα μπακ, για ακόμη μία φορά, δεν πρόσφεραν απολύτως τίποτα και αποδεικνύεται πόσο ανάγκη υπάρχει για αλλαγή. Ο Πενράες, άγνωστο γιατί, δεν παίζει ούτε λεπτό. Δεν μπορώ να πιστέψω ότι είναι κατώτερος του Πήλιου. Στο φιλικό που έπαιξε, έκανε δύο–τρεις καλές ενέργειες μπροστά, που ο Πήλιος δεν κάνει σε όλη τη χρονιά.

Στο κέντρο, οι Περέιρα και Μάνταλος ξεχώρισαν σαν τη μύγα μες στο γάλα. Οι υπόλοιποι, κάτω του μετρίου. Ο Λιουμπίσιτς βρίσκεται σε τρομερό ντεφορμάρισμα, πράγμα που προκαλεί απορία, ειδικά για έναν παίκτη που κόστισε σχεδόν 4 εκατομμύρια ευρώ. Ο Μαριν, μόλις ήρθε στο «6», εξαφανίστηκε. Μπροστά, όπως είπαμε, το πρόβλημα με τα φορ είναι εμφανές.

Οι αλλαγές που δεν βοήθησαν

Στο δεύτερο ημίχρονο, με εξαίρεση τον Πινέδα που προσπάθησε κάτι (χωρίς ουσία), οι υπόλοιποι που μπήκαν είχαν πολύ κακή εικόνα. Ο Γκατσίνοβιτς έκανε συνεχώς λάθη, ενώ οι Κουτέσα και Κόιτα ήταν χαμένοι στον ρόμβο. Κατά τη γνώμη μου, αυτοί οι παίκτες θέλουν χώρο και ανοιχτό γήπεδο για να παίξουν. Το ίδιο ισχύει και για τον Ζίνι.

Συμπέρασμα

Η ΑΕΚ δείχνει ακόμα να δυσκολεύεται με το ρόμβο του Νίκολιτς. Ωστόσο, όπως έχουμε γράψει επανειλημμένα, αυτό που μετράει τώρα είναι τα αποτελέσματα και οι προκρίσεις μέχρι να μπούμε στους ομίλους. Οπότε, περιμένουμε και ευχόμαστε για το καλύτερο.