Σε λιγότερο από 24 ώρες η ΑΕΚ του Νίκολιτς θα αντιμετωπίσει την Άντερλεχτ με στόχο την πρόκριση στη League Phase του Conference League. Επί της ουσίας, το συγκεκριμένο παιχνίδι είναι όλη η χρονιά της ΑΕΚ. Μέχρι στιγμής ο Σέρβος τεχνικός έχει την ομάδα αήττητη σε 6 αγώνες, ωστόσο αν δεν περάσει αύριο, ουδείς θα το θυμάται. Διότι όλα κρίνονται εκ του αποτελέσματος.
Φαβορί παραμένουν οι Βέλγοι, καθώς όπως είδαμε και στο πρώτο παιχνίδι διαθέτουν ποιότητα και δείχνουν πιο έτοιμη σαν ομάδα. Η ΑΕΚ χρειάστηκε τον Στρακόσια για να μείνει ζωντανή στη διεκδίκηση της πρόκρισης, αφού στο πρώτο τέταρτο η εκκίνηση των Βέλγων ήταν εφιαλτική. Όμως όσο ο Στρακόσια κατέβαζε ρολά, τόσο η ομάδα άρχιζε να ελέγχει τον ρυθμό του αγώνα, ενώ είχε και μεγάλες ευκαιρίες με τους Γκατσίνοβιτς και Ζίνι. Τελικά βρήκε δίχτυα με τον Ελίασον και πήρε ένα σκορ που αφήνει τα πάντα ανοιχτά.
Αν με ρωτάτε αν αύριο μπορεί η ΑΕΚ να κάνει την υπέρβαση και να προκριθεί, η απάντηση είναι ΝΑΙ! Το έχω γράψει και στο παρελθόν: την ΑΕΚ να τη φοβάσαι σε παιχνίδια τύπου Νόα και Βελέζ. Γιατί κόντρα σε καλές ομάδες, όπως ήταν η Μπριζ και η Σέλτικ πριν μερικά χρόνια, η ΑΕΚ, παρότι ήταν το αουτσάιντερ, κατάφερε να προκριθεί. Θυμάμαι μάλιστα με τους Βέλγους πέρασε με τριάρα, παρότι έπαιζε χωρίς κλασικό σέντερ φορ και μακριά από τη Νέα Φιλαδέλφεια.
Επίσης, εκείνη την εποχή είχε στον πάγκο έναν προπονητή που πίστευε στη λογική «κρατάμε το μηδέν πίσω και έπειτα βλέπουμε μπροστά». Ο Χιμένεθ με αυτή την τακτική κατάφερε να χτίσει μια άμυνα από ατσάλι, που τον οδήγησε στην κατάκτηση του τίτλου μετά από 24 χρόνια. Αν δεν απαντώμαι, εκείνη η ομάδα σε όλη τη χρονιά πρέπει να είχε δεχθεί μόλις 12-13 γκολ. Παράλληλα, έκανε μια αξιόλογη πορεία στην Ευρώπη και λίγο έλειψε να πάει στους «8», αν ο Μασούντ σε κενή εστία έκανε το αυτονόητο.
Έτσι λοιπόν και ο Νίκολιτς δείχνει πως είναι προπονητής που θα κοιτάξει πρωτίστως την άμυνά του και έπειτα την επίθεση. Σε τέτοια ματς, άλλωστε, αυτό που μετράει είναι η άμυνα. Εδώ που τα λέμε, οι άμυνες φέρνουν τίτλους. Αν ο Αλμέιδα στη 2η χρονιά είχε κάνει καλύτερη διαχείριση στην άμυνα της ομάδας στα ματς με τον ΠΑΟΚ εντός κι εκτός — όπου η ΑΕΚ είχε το προβάδισμα και στο τέλος βρέθηκε να χάνει το πρωτάθλημα μέσα από τα χέρια της — ίσως να μιλούσαμε διαφορετικά.
Όμως ας αφήσουμε τα περασμένα και ας πάμε στο παρόν. Δεν σας κρύβω πως έχω μεγάλη αγωνία για αύριο. Είναι ένα ματς-ορόσημο για την εποχή Ηλιόπουλου. Διότι, όπως έχω γράψει, ο Ηλιόπουλος και ο Ριμπάλτα θα κριθούν από φέτος. Αυτό είναι το δίκαιο. Πέρσι ήταν μια μεταβατική περίοδος και έγιναν πολλά στα οποία δεν έφερε ευθύνη η διοίκηση. Πλέον ο ίδιος, πιο ώριμος από ποτέ, προσπαθεί να χτίσει από την αρχή την ΑΕΚ και να την ξανακάνει ανταγωνιστική. Τα πρώτα δείγματα είναι θετικά. Όπως είπαμε, η ΑΕΚ του Νίκολιτς έχει αρχίσει να ρολάρει. Ακόμα είμαστε στην αρχή, οι μεταγραφές δεν έχουν ολοκληρωθεί, και εφόσον αύριο όλα πάνε καλά, τότε πιστεύω θα γίνουν ακόμα καλύτερες κινήσεις.
Για να είμαστε ειλικρινείς, μέχρι στιγμής οι μεταγραφές που έχουν γίνει έχουν βγει στην ΑΕΚ. Ο Ρέλβας με το «καλημέρα» πήρε φανέλα βασικού και μάλιστα έχει σκοράρει στα ευρωπαϊκά παιχνίδια. Ο Μαρίνα εξίσου πολύ καλός στη μεσαία γραμμή και δείχνει πως έχει ακόμα περιθώρια εξέλιξης. Ο Κουτέσα άργησε να μπει, αλλά κόντρα στους Κύπριους και στο Βέλγιο είδαμε όλοι τι εστί Ντέρεκ Κουτέσα. Ο Γιόβιτς δεν είναι έτοιμος ακόμα για 90 λεπτά, αλλά όταν μπήκε κόντρα στον Άρη Λεμεσού έκανε τη διαφορά. Ο μόνος που δείχνει να μην έχει βγει ακόμη είναι ο Πενράις, ο οποίος βλέπει τον Πήλιο να έχει πάρει τη φανέλα σπίτι του. Όμως πιστεύω πως κι αυτός είναι θέμα χρόνου να δείξει την αξία του.
Για να μην πολυλογώ, αύριο με αυτούς που έχει ο Νίκολιτς καλείται να κάνει την υπέρβαση. Να περάσει μέσα από τρεις γύρους χωρίς «μαξιλαράκι ασφαλείας», όπως είχαν ΠΑΟΚ και Παναθηναϊκός, είναι άθλος. Κι η ΑΕΚ είναι ένα βήμα από το να το πετύχει. Αν θα το κάνει, μένει να το δούμε σε λίγες ώρες.
Θέλεις να στο ετοιμάσω και σε HTML μορφή έτοιμο για WordPress (με παραγράφους, έντονα σημεία και υποτίτλους), όπως κάνουμε για τα άρθρα;
